Kennis delen over herstel, behandeling en
participatie bij ernstige psychische aandoeningen

 

Werk & ernstige psychische aandoeningen 2017

De werk-gerelateerde stress die mensen in IPS-projecten ervaren hangt sterk samen met hun gevoel grip te hebben op hun werk
Veel hulpverleners denken dat mensen met ernstige psychische aandoeningen (EPA) in een regulier betaalde baan te veel aan stress bloot staan, wat een negatieve invloed op hun geestelijke gezondheid kan hebben. Bij de Individuele Plaatsing en Steun (IPS)-trajecten wordt er rekening gehouden met de wensen van de cliënt en wordt de cliënt naar behoefte op de werkplek (vaak regulier betaald werk) begeleid. Toch haakt ongeveer de helft van IPS-deelnemers voortijdig af. De auteurs van dit Canadese kwalitatieve onderzoek (n=16) veronderstellen dat het omgaan met (werk)stress een oorzaak kan zijn voor dat voortijdig uitstappen. In de IPS-trajecten is er nog niet expliciet aandacht voor het omgaan met stress. De diepte-interviews werden gehouden met 16 deelnemers aan IPS-trajecten. Uitgevraagd werd hoe ze werk-gerelateerde stress ervaren, hoe belangrijk de verschillende soort stress werden gevonden en hoe ze met de stress omgingen (coping mechanismen). De analyse werd gedaan met behulp van de grounded theory. Er kwamen vier thema’s naar voren: 1. de perceptie door de deelnemers van de aard en de oorsprong van de stress; 2. de impact van de stress; 3. omgaan met stress; 4. impact van de werkervaring van de deelnemers op hun perceptie van stress. IPS-cliënten omschreven stress vaak op dezelfde wijze als over het algemeen gebeurd: het resultaat van langdurig bloot staan aan spanningen of als een incongruentie tussen inspanningen en opbrengsten. Als stress op deze wijze wordt ervaren kunnen psychiatrische symptomen (m.n. depressieve of psychotische) verergeren. Maar als de stress hanteerbaar (‘good stress’) blijft kan het bijdragen om te leren en werk beter te plannen. Enkele genoemde coping-strategieën: negatieve emoties met anderen delen, de betekenis van het werk anders framen of vermijding van stressvolle prikkels. Als men langer werkt neemt de stress af en worden de voordelen van het hebben van werk meer gewaardeerd.
Besse C, Poremski D, Laliberté V, Latimer E. (2017). The meaning and experience of stress among supported employment clients with mental health problems. Health Soc Care Community. 2017 Dec 13.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Bij personen met psychische problemen heeft het vinden van betaald werk een positieve invloed op de geestelijke gezondheid
Er zijn twee hypothesen die de gezondheidsverschillen tussen personen met werk en werklozen kunnen verklaren. De causaliteitshypothese stelt dat mensen die hun werk kwijt raken er in gezondheid op achteruit gaan en dat werkloze mensen die weer werk krijgen een betere gezondheid krijgen. De selectiehypothese stelt dat mensen die uit het arbeidsproces verdwijnen al een slechtere gezondheid hadden dan degenen die hun werk houden en dat degenen die als werkloze weer werk krijgen een betere gezondheid hadden dan degenen die werkloos blijven. In deze Nederlandse studie (n=463) werd onderzocht wat de invloed van regulier betaald werk is op zelf-gerapporteerde gezondheid, gevoel van eigenwaarde en geluk bij werkloze personen met algemene psychische problemen (depressie en angst) die weer werk krijgen. Er is gekozen voor een hybride methode die de random-effects en de fixed-effects methodes combineert. Er werden regressie-analyses per individu (within-individual estimates) als tussen de verschillende personen (between-individual estimates) gemaakt. Er waren drie meetmomenten: baseline, na 1 en na 2 jaar. Afgenomen werden: Short-Form Health Survey (SF-12), Personal Mastery Scale, Rosenberg Self-Esteem Scale, zich gelukkig voelen (ja/nee). Als iemand meer dan 12 uur per week betaald werk had werd deze als werkend beschouwd. De selectiehypothese werd ondersteund omdat de between-individuals associaties lieten zien dat personen die meer dan 12 uur werkten een betere geestelijke gezondheid, meer gevoel van controle, meer gevoel van eigenwaarde, een betere lichamelijke gezondheid hadden en gelukkiger waren dan de werklozen. Ook de causaliteitshypothese werd bevestigd omdat de within-individuals associaties lieten zien dat de personen die langer dan 12 uur per week werkten ook veel hoger scoorden op geestelijke gezondheid, gevoel van controle, gevoel van eigenwaarde, lichamelijke gezondheid en geluk. Op personen met een hoge opleiding had het weer krijgen van betaald werk een groter effect dan op personen met een lage opleiding.
Schuring M, Robroek SJ, Burdorf A. (2017). The benefits of paid employment among persons with common mental health problems: evidence for the selection and causation mechanism. Scand J Work Environ Health. Nov 1;43(6):540-549.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Foutloos Leren-training toegevoegd aan IPS levert betere werkuitkomsten dan IPS alleen bij personen met een ernstige psychische aandoening (EPA)
De werkuitkomsten van de evidence-based interventie Individuele Plaatsing en Steun (IPS) voor EPA zijn nog steeds zeer wisselend. In deze Amerikaanse studie wordt verslag gedaan van 2 verschillende RCT’s (71 veteranen; 91 cliënten bij ambulante GGz) waarbij de werkzaamheid en effectiviteit van IPS + Foutloos Leren (FL) (IPS+FL) wordt vergeleken met de werkuitkomsten van IPS alleen (IPS). Foutloos Leren is een instructiemethode waarbij fouten tijdens het leren van nieuwe kennis of vaardigheden zoveel mogelijk wordt voorkómen. Hierdoor wordt tijdens de aanleerfase alleen de goede respons opgeslagen en onthouden. De FL was gericht op het verbeteren van werkgedragsproblemen. Pas op het moment dat de deelnemer werk had gevonden werd er a. gerandomiseerd; b. startte voor de IPS+FL-groep de FL-training. De belangrijkste uitkomstmaten na 12 maanden waren: 1. hoe lang werd een baan behouden; 2. werkgedrag (sociaal en taak-gerelateerd); 3. aantal gewerkte uren; 4. verdiensten per week. De volgende meetinstrumenten werden afgenomen: de Structured Clinical Interview for DSM-IV (SCID-Axis I Disorders/Patient Edition), de Work Behavior Inventory (WBI), MATRICS Consensus Cognitive Battery (MCCB) en de Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS). Het bleek dat de IPS+FL-groep hun baan significant langer behielden dan de IPS-groep (38,8 weken vs. 25,6 weken). De IPS+FL-groep (50.5%) verbeterde tussen baseline en 12 maanden meer dan de IPS-groep (27.4%) op werkgedragsproblemen die in de FL-training speciaal aangepakt waren. Zo’n 18.3% van de betere werkuitkomsten van de IPS+FL-groep kon verklaard worden door verbeterde sociale vaardigheden als resultaat van de FL-training. De FL-training lijkt een waardevolle aanvulling op het gangbare IPS-traject.
Kern RS, Zarate R, Glynn SM, Turner LR, Smith KM, Mitchell SS, Sugar CA, Bell MD, Liberman RP, Kopelowicz A, Green MF. (2017). Improving Work Outcome in Supported Employment for Serious Mental Illness: Results From 2 Independent Studies of Errorless Learning. Schizophr Bull. Jul 26
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Ook online aangeboden Cognitieve Remediatie Training (CRT) geeft in combinatie met IPS gunstige werkuitkomsten bij EPA
Ondanks alle inspanningen vindt nog maar een klein deel van de personen met ernstige psychische aandoeningen (EPA) die graag willen werken daadwerkelijk werk. In Australië b.v. is het percentage werkende EPA het afgelopen decennium niet gestegen (22,4%). Uit recent onderzoek komt naar voren dat als de effectieve Individuele Plaatsing en Steun (IPS)–interventie wordt gecombineerd met Cognitieve Remediatie Training (CRT) de kans op het vinden van werk meer toeneemt dan als de interventies apart worden aangeboden. In deze Australische RCT (n=86) werd CRT alleen online aangeboden via het CogRem programma. De controlegroep kreeg tijdens de RCT toegang tot allerlei Internet portals (WebInfo-groep). Alle deelnemers waren bij het begin van de RCT werkloos en begonnen tegelijkertijd met een IPS-traject. De primaire uitkomstmaat was het aantal gewerkte uren na 6 maanden. Op baseline en na 6 maanden werden afgenomen: WebNeuro, een online neuropsychologische batterij waarmee alle belangrijke cognitieve domeinen worden gemeten, de Behavior and Symptom Identification Scale-24 (BASIS-24) en de World Health Organization Quality of Life-BREF (WHOQOL-BREF). Na 6 maanden had de CogRem-groep gemiddeld veel meer uren gewerkt dan de WebInfo-groep (Md=168 vs. Md=50). De CogRem-groep had ook veel meer verdiend in regulier betaald werk dan de WebInfo-groep (Md=Aus$1950 vs Md=Aus$0). De WebInfo-groep had wel inkomen uit vrijwilligerswerk of studiebijlage. Beide groepen verschilden niet significant in het aantal gevonden regulier betaalde banen (Md=1 vs Md=0). Na 6 maanden waren er ook geen significante verschillen tussen de twee groepen wat betreft symptomen en cognitieve domeinen. De CogRem-groep scoorde veel beter op het gebied van de werkuitkomsten zonder aanwijsbare cognitieve veranderingen.
Harris AW, Kosic T, Xu J, Walker C, Gye W, Redoblado Hodge A. (2017). Web-Based Cognitive Remediation Improves Supported Employment Outcomes in Severe Mental Illness: Randomized Controlled Trial. JMIR Ment Health. Sep 20;4(3):e30.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Patiënten met schizofrenie die niet langdurig antipsychotica gebruiken hebben op de lange termijn significant meer kans op werk
Over het algemeen wordt aangenomen dat personen met schizofrenie langdurig antipsychotica moeten gebruiken en dat dat gebruik gunstig is voor werkuitkomsten op de langere termijn. Enkele recente longitudinale studies hebben bewijs geleverd dat een aanzienlijk deel van deze patiëntengroep kan herstellen nadat na 2 jaar met de medicatie gestopt wordt (o.a. NL-studie van Wunderink et al). In deze Amerikaanse studie (n totaal=139) werd een groep patiënten met schizofrenie of psychotische stemmingsstoornis voor een periode van 20 jaar gevolgd en op zes momenten beoordeeld (na 2, 4½, 7½, 10, 15 en 20 jaar). Op elk meetmoment werden vastgesteld c.q. gemeten: werkuitkomsten (met de Harrow Functioning Interview), positieve en negatieve symptomen, heropnames, periodes van herstel, gebruik van antipsychotica, de Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia (SADS) en de Behavior Rating Scale of the Psychiatric Assessment Interview. Ook werden de belangrijkste prognostische factoren vastgesteld. Er worden drie groepen onderscheiden bij de personen met schizofrenie (n=70): op elk meetmoment werden er antipsychotica gebruikt (groep 1); op enkele meetmomenten werden er antipsychotica gebruikt (groep 2); op geen enkel meetmoment werden er antipsychotica gebruikt (groep 3). Hoewel meerdere factoren van invloed zijn op werkuitkomsten, komt uit dit onderzoek duidelijk naar voren dat patiënten die geen antipsychotica gebruiken (of na 2 jaar gestopt zijn; groep 3) op de lange termijn significant betere werkuitkomsten hebben dan de groep die 20 jaar lang antipsychotica bleef gebruiken (in groep 1 had ± 28% werk vs. ± 80% van groep 3). Dit geldt voor elk meetmoment na 2 jaar en het geldt ook als er gecorrigeerd wordt voor slechte prognose of pre-morbide ontwikkeling op baseline.
Harrow M, Jobe TH, Faull RN, Yang J. (2017). A 20-Year multi-followup longitudinal study assessing whether antipsychotic medications contribute to work functioning in schizophrenia. Psychiatry Res. Oct;256:267-274.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Foutloos Leren-training toegevoegd aan IPS levert betere werkuitkomsten dan IPS alleen bij personen met een ernstige psychische aandoening (EPA)
De werkuitkomsten van de evidence-based interventie Individuele Plaatsing en Steun (IPS) voor EPA zijn nog steeds zeer wisselend. In deze Amerikaanse studie wordt verslag gedaan van 2 verschillende RCT’s (71 veteranen; 91 cliënten bij ambulante GGz) waarbij de werkzaamheid en effectiviteit van IPS + Foutloos Leren (FL) (IPS+FL) wordt vergeleken met de werkuitkomsten van IPS alleen (IPS). Foutloos Leren is een instructiemethode waarbij fouten tijdens het leren van nieuwe kennis of vaardigheden zoveel mogelijk wordt voorkómen. Hierdoor wordt tijdens de aanleerfase alleen de goede respons opgeslagen en onthouden. De FL was gericht op het verbeteren van werkgedragsproblemen. Pas op het moment dat de deelnemer werk had gevonden werd er a. gerandomiseerd; b. startte voor de IPS+FL-groep de FL-training. De belangrijkste uitkomstmaten na 12 maanden waren: 1. hoe lang werd een baan behouden; 2. werkgedrag (sociaal en taak-gerelateerd); 3. aantal gewerkte uren; 4. verdiensten per week. De volgende meetinstrumenten werden afgenomen: de Structured Clinical Interview for DSM-IV (SCID-Axis I Disorders/Patient Edition), de Work Behavior Inventory (WBI), MATRICS Consensus Cognitive Battery (MCCB) en de Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS). Het bleek dat de IPS+FL-groep hun baan significant langer behielden dan de IPS-groep (38,8 weken vs. 25,6 weken). De IPS+FL-groep (50.5%) verbeterde tussen baseline en 12 maanden meer dan de IPS-groep (27.4%) op werkgedragsproblemen die in de FL-training speciaal aangepakt waren. Zo’n 18.3% van de betere werkuitkomsten van de IPS+FL-groep kon verklaard worden door verbeterde sociale vaardigheden als resultaat van de FL-training. De FL-training lijkt een waardevolle aanvulling op het gangbare IPS-traject.
Kern RS, Zarate R, Glynn SM, Turner LR, Smith KM, Mitchell SS, Sugar CA, Bell MD, Liberman RP, Kopelowicz A, Green MF. (2017). Improving Work Outcome in Supported Employment for Serious Mental Illness: Results From 2 Independent Studies of Errorless Learning. Schizophr Bull. Jul 26
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Indianapolis Vocational Intervention Program (IVIP) vermindert defaitistische opvattingen en vergroot motivatie te gaan werken bij personen met EPA
Eén van de barrières voor succesvolle arbeidsrehabilitatie bij personen met een ernstige psychische aandoening (EPA) zijn defaitistische opvattingen die tot verminderde motivatie leiden. Het Indianapolis Vocational Intervention Program (IVIP) is speciaal ontwikkeld om dat defaitisme aan te pakken. IVIP werkt volgens een Cognitieve Gedragstherapeutisch (CGT) model. In deze Amerikaanse RCT (n=64; schizofrenie-spectrum stoornis) werden vooral de lange termijn effecten van IVIP onderzocht. Volgens de hulpverleners waren de deelnemers aan dit onderzoek nog niet klaar om aan begeleid werk deel te nemen. De interventiegroep kreeg 4 maanden IVIP, de controlegroep kreeg ondersteunende therapie. De primaire uitkomstmaten waren: 1. Defaitistische opvattingen zoals gemeten met de Dysfunctional Attitude Scale (DAS); 2. Motivatie zoals gemeten met de Treatment Self-Regulation Questionnaire-Autonomous motivation subscale (TSRQ); 3. Aantal personen in een begeleid werken project. Verder werden afgenomen: de Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS); de Social and Occupational Functioning Assessment Scale; de Employment Attitude Survey (EAS) en de Work Behavior Inventory (WBI). De analyses werden o.a. met behulp van multivariate analyse gedaan. Er werd gemeten op baseline, na 4 en na 12 maanden. Het bleek dat de IVIP-groep, in vergelijking met de controlegroep, na 12 maanden veel minder defaitistische opvattingen had en veel gemotiveerder was om te gaan werken. Ook waren van de IVIP-groep veel meer deelnemers aan het werk in een begeleid werken project (48% versus 17%). De IVIP-interventie heeft ook op de langere termijn effect.
Mervis JE, Fiszdon JM, Lysaker PH, Nienow TM, Mathews L, Wardwell P, Petrik T, Thime W, Choi J. (2017). Effects of the Indianapolis Vocational Intervention Program (IVIP) on defeatist beliefs, work motivation, and work outcomes in serious mental illness. Schizophr Res. 182, 129-134.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Verband tussen het vinden van competitief werk na 2 jaar en hogere baseline scores voor algemeen functioneren en zelfvertrouwen bij schizofrenie
In Noorwegen heeft maar 10% van de mensen met schizofrenie betaald werk. Degenen onder hen die een sociale uitkering hebben maken bijna nooit die overstap. Door het Noorse arbeidsbureau is een speciaal arbeidsrehabilitatie programma voor deze doelgroep ontwikkeld: het Job Management Programme (JUMP). De deelnemers krijgen 10 maanden begeleiding bij het vinden en behouden van regulier betaald en/of een werkervaringsplaats en/of beschermd werk. In deze Noorse studie (n totaal=148) kregen twee JUMP-groepen voor 6 maanden ook nog óf cognitieve gedragstherapeutische technieken (CBT) aangeleerd óf een cognitief remediatie programma (CR) aangeboden. Op baseline en na twee jaar werden afgenomen: MINI Plus, de Global Assessment of Function (GAF-S en GAF-F), de Rosenberg Self-Esteem Scale (RSE)en de Calgary Depression Scale for Schizophrenia (CDSS). De primaire uitkomstmaat was de werkstatus na 2 jaar. Op baseline had geen van de deelnemers regulier betaald werk als de primaire bron van inkomsten. Daarnaast werd behulp van logistische regressie analyses onderzocht in hoeverre algemeen functioneren, mate van zelfvertrouwen en depressie de werkstatus voorspelden. Na 2 jaar had 21,2% regulier betaald werk als voornaamste inkomstenbron (gemiddeld 28,5 uur werk per week), 16,4% had gemengde inkomsten (regulier betaald werk en uitkering), 25,3% had een betaalde werkervaringsplaats (work placement), 13,7% had een beschermde werkplek en 39,2% was werkloos. Tussen depressie (CDSS-scores) en werkstatus werden geen verbanden gevonden. Er werden wel sterke verbanden gevonden tussen het hebben van competitief betaald werk na 2 jaar en hoge scores voor algemeen functioneren (GAF-scores) en zelfvertrouwen (RSE-scores) op baseline en met een positieve verandering op deze scores tijdens de interventie. Tussen de CR–groep en CBT-groep werden geen verschillen gevonden.
Evensen S, Ueland T, Lystad JU, Bull H, Klungsøyr O, Martinsen EW, Falkum E. (2017). Employment outcome and predictors of competitive employment at 2-year follow-up of a vocational rehabilitation programme for individuals with schizophrenia in a high-income welfare society. Nord J Psychiatry. 2017 Apr;71(3):180-187.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Persoonlijkheidskenmerken hebben ook invloed op werkuitkomsten in begeleid werken projecten (IPS) voor personen met EPA
Goed uitgevoerde Individuele Plaatsing en Steun (IPS) programma’s hebben bewezen efficiënt te zijn bij de integratie van personen met een ernstige psychische aandoening (EPA) in de reguliere arbeidsmarkt. IPS is succesvol: 56% van de deelnemers vindt regulier betaald werk. De rest dus niet. Niet iedereen die in dit kader werk vindt, kan het lang behouden. In de literatuur worden als redenen voor het niet vinden van werk of het werk weer verliezen genoemd: weinig werkervaring, veel negatieve of paranoïde symptomen, meer opnames. In dit Canadese onderzoek (n=82) werd bekeken in hoeverre persoonlijkheidskenmerken en -problemen van de deelnemers van IPS-programma’s van invloed kunnen zijn op het vinden en behouden van regulier betaald werk. De volgende meetinstrumenten werden op baseline, na 1, 6 en 12 maand(en) afgenomen: de Motivation to Find a Job Scale, de Expanded Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS-E), de Structured clinical interview for DSM-IV axis I disorders (SCID-I) and axis II personality disorders (SCID-II), de NEO-15: hiermee worden de Big Five persoonlijkheidstrekken gemeten: de zelf aangegeven mate van neuroticisme, extraversie, openheid, consciëntieusheid en vriendelijkheid; en de Millon clinical multiaxial inventory-III (MCMI-III), waarmee persoonlijkheidsproblemen in kaart gebracht kunnen worden. De analyses werden met behulp van logistische regressies uitgevoerd. Er werd een significant verband gevonden tussen het verwerven en het uitstellen van het zoeken naar regulier betaald werk enerzijds en werkervaring (OR 4.52; dit betekent: hoe meer er in het voorgaande jaar gewerkt was des te groter de kans om binnen IPS werk te vinden), persoonlijkheidsproblemen (OR 0.37; dit betekent: hoe hoger er op de MCMI werd gescoord des te lager de kans om werk te vinden) en negatieve symptomen anderzijds. Bij het behouden van werk was consciëntieusheid de enige significante voorspeller: als de consciëntieusheid op de NEO-15 met één punt toenam, nam de kans om werk te verliezen met 35% af. Persoonlijkheidskenmerken hebben zeker invloed op de werkuitkomsten van IPS-projecten. .
Fortin G, Lecomte T, Corbière M. (2017). Does personality influence job acquisition and tenure in people with severe mental illness enrolled in supported employment programs? J Ment Health. 2017 Jun;26(3):248-256.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Bij jongvolwassenen met psychische problemen bepaalt cognitief functioneren op baseline of men later werk heeft of een opleiding volgt
In 2010 kostten psychische stoornissen op wereldschaal naar schatting 2,5 biljoen dollar. Neuropsychologische beperkingen en negatieve symptomen worden geassocieerd met meer werkloosheid en slechter sociaal functioneren. Alleen is nog niet duidelijk of dat ook geldt voor jongvolwassen met een psychische stoornis. De deelname van jongvolwassenen (15-29 jaar) aan scholing of werk wordt uitgedrukt in de mate waarin personen ‘niet in opleiding, training of aan het werk’ zijn (not in education, employment or training: NEET). In Westerse landen liggen de NEET-aantallen van deze leeftijdsgroep in de algemene bevolking tussen de 11% en 16%. In deze Australische studie (n=163) werd met behulp van een cross-lagged panel design met Bayesiaanse structural equation modelling onderzocht welke cognitieve en klinische factoren de NEET-status na 2 jaar bepalen in een cohort jongvolwassen met verschillende psychische stoornissen (63 met depressieve, 41 met bipolaire en 59 met een primaire psychotische stoornis). Bij een cross-lagged correlatie wordt het wederzijds verband tussen variabelen in de tijd vergeleken en wordt gekeken naar oorzaken voor het verschil in de correlatie. De volgende (neuropsychologische) instrumenten werden op baseline en na 2 jaar afgenomen: Wechsler Test of Adult Reading, Wide Range Achievement Test, Trail Making Test part A (TMT-A) en part B (TMT-B), Rey Auditory Verbal Learning Test (RAVLT), Cambridge Neuropsychological Test Automated Battery (CANTAB) en de Brief Psychiatric Rating Scale. Op baseline had 23,3% een NEET status. Op individueel niveau hadden de NEET status, de cognitieve beperkingen en de negatieve symptomen op baseline een voorspellende waarde voor een NEET status na 2 jaar. In het multivariate Bayesiaanse model was het cognitieve functioneren op baseline de enige voorspeller van de NEET status na 2 jaar. Dit gold dus niet voor negatieve symptomen. Voor elke punt vermindering op de cognitieschalen, nam de kans om een NEET status na 2 jaar te hebben met 40% toe. Een NEET-status op baseline voorspelde meer negatieve symptomen bij follow-up. Cognitieve functies lijken voor mensen met psychische problemen de belangrijkste factor voor economische participatie.
Lee RSC, Hermens DF, Scott J, O’Dea B, Glozier N, Scott EM, Hickie IB. (2017). A transdiagnostic study of education, employment, and training outcomes in young people with mental illness. Psychol Med. 2017 Sep;47(12):2061-2070.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Personen zonder arbeidsverleden profiteren het meest van een IPS-traject
Individuele Plaatsing en Steun (IPS) is een in de VS ontwikkeld evidence-based arbeidsrehabilitatiemodel voor personen met een ernstige psychische aandoening (EPA). IPS heeft de volgende kenmerken: iedere cliënt die wil werken kan meedoen; er wordt snel een regulier betaalde baan gezocht; de wensen van de cliënt staan centraal; er wordt langdurig ondersteuning geboden en IPS is geïntegreerd in de behandeling. Deze Amerikaanse studie is een secundaire analyse op data van de Mental Health Treatment Study (MHTS). De MHTS is een RCT waarbij de effectiviteit van IPS ten opzichte van een controlegroep over een periode van 2 jaar werd gemeten. Alle deelnemers hadden bij het begin van de studie een sociale uitkering. Onderzocht (n=2055) werd welke cliëntenfactoren een voorspellende waarde hadden voor het hebben van regulier betaald werk na twee jaar. Op baseline werden de volgende cliëntkenmerken verzameld: leeftijd, geslacht, ras (etniciteit), opleiding, burgerlijke staat, aantal jaren uitkering, arbeidsverleden (al dan niet betaald werk in de afgelopen 2 jaar), fysieke en mentale gezondheid (SF-12), kwaliteit van leven (gemeten met de Brief Version of the Quality of Life Interview), psychiatrische diagnose, middelengebruik (gemeten met de Addiction Severity Index), aantal opnames, cognitief functioneren (gemeten met de Digit Symbol Test), opvattingen over wat er met uitkering zou gebeuren als men werk aan zou nemen. Met behulp van logistische regressie analyses werden eerst de significante cliënt voorspellers opgespoord en vervolgens de interacties tussen deze voorspellers en deelname aan de IPS-interventie geanalyseerd. Het arbeidsverleden was de meest sterke voorspeller voor het vinden van regulier betaald werk, gevolgd door minder jaren een uitkering hebben, tot de Hispanics bevolkingsgroep behoren en minder lichamelijke problemen hebben. IPS verzachtte de negatieve cliëntkenmerken, inclusief het ontbreken van een arbeidsverleden. Sterker nog: degenen met een gering arbeidsverleden hadden meer profijt van IPS dan degenen met recente werkervaring.
Metcalfe JD, Drake RE, Bond GR. (2017). Predicting Employment in the Mental Health Treatment Study: Do Client Factors Matter? Adm Policy Ment Health. 2017 May;44(3):345-353.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Voor personen met een Eerste Psychotische Episode (EPE) is het standaard aanbieden van een begeleid werken en leren programma effectief
Individuele Plaatsing en Steun (IPS) is een effectieve arbeidsrehabilitatie interventie voor mensen met ernstige psychische problemen. Op grond van dezelfde principes is ook een begeleid leren variant ontwikkeld. Gezamenlijk kunnen ze worden aangeboden als Supported Employment and Education (SEE). Tot nu is er nog weinig onderzoek naar de effectiviteit van SEE voor personen met een Eerste Psychotische Episode (EPE) en de meeste IPS- of SEE-programma’s worden expliciet aangeboden aan personen die hebben aangegeven aan het werk of naar een opleiding te willen. In deze Amerikaanse studie werden data geanalyseerd van de Recovery After an Initial Schizophrenia Episode-Early Treatment Program (RAISE-ETP), waarbij de uitkomsten van het NAVIGATE-programma werden vergeleken met die van een doorsnee Ambulant Programma (CC). NAVIGATE bestaat uit 4 componenten: a. gepersonaliseerd medicatie management; b. psycho-educatie; c. persoonlijke training in ziekte zelfmanagement; d. SEE: iedereen kreeg standaard SEE aangeboden. De NAVIGATE-interventie duurde 2 jaar. De volgende data of meetinstrumenten werden om de 6 maanden verzameld of afgenomen: aantal opnames in verleden, Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), Clinical Global Impressions Severity Scale, Calgary Depression Scale for Schizophrenia (CDSS), Quality of Life Scale (QLS), self-perceived stigma scale en aantal dagen betaald werk of dagen op school. De data werden met behulp van generalized estimation equation (GEE)-modellen geanalyseerd. Op baseline hadden de NAVIGATE-deelnemers (25%) veel minder vaak werk of deden minder vaak een opleiding dan de CC-deelnemers (37%). Na 2 jaar was de deelname aan werk of opleiding in de NAVIGATE-groep veel meer gestegen dan in de CC-groep: de stijging bij de NAVIGATE-groep was 58,2% tegenover 6,1% bij de CC-groep. Deze goede uitkomsten werden gemedieerd door deelname aan de SEE-interventie. Een groot deel van de NAVIGATE-groep raakte pas na 6 maanden gemotiveerd voor deelname aan de SEE-interventie. Voor personen met EPE zou de SEE-interventie eigenlijk te allen tijde toegankelijk moeten zijn.
Rosenheck R, Mueser KT, Sint K, Lin H, Lynde DW, Glynn SM, Robinson DG, Schooler NR, Marcy P, Mohamed S, Kane JM. (2017). Supported employment and education in comprehensive, integrated care for first episode psychosis: Effects on work, school, and disability income. Schizophr Res. 2017 Apr;182:120-128.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen

Verband tussen verbetering van cognitief functioneren na Cognitieve Remediatie en werkuitkomsten bij personen met ernstige psychische problemen
In de hele wereld ligt het percentage mensen met schizofrenie dat werkt onder de 20%. IPS is de meest effectieve arbeidsrehabilitatie interventie. Verder zijn er veel wetenschappelijke aanwijzingen dat Cognitieve Remediatie Therapie (CRT) het cognitieve functioneren bij schizofrenie kan verbeteren. Deze Japanse studie is een secundaire analyse van gegevens van een RCT naar het verschil in effectiviteit op werkuitkomsten van een IPS+CRT interventie ten opzichte van een traditionele arbeidsrehabilitatie interventie. Alleen de gegevens van de deelnemers aan de IPS+CRT interventie (n=47) werden geanalyseerd naar een direct verband tussen verbeteringen in cognitief functioneren en betere werkuitkomsten (hoe vaak regulier betaald werk, hoeveel dagen betaald werk en hoeveel geld verdiend). De deelnemers hadden schizofrenie, ernstige depressie of bipolaire stoornis. De CRT was gebaseerd op het Thinking Skills for Work programma en bestond uit 24 sessies van 45-60 minuten. Het cognitieve functioneren werd gemeten met Japanse versie van de Brief Assessment of Cognition in Schizophrenia (BACS). Er werd gemeten op baseline, nà de CRT en na een jaar. Verder werden afgenomen: Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), de Hamilton Depression Scale (HAM-D), de Global Assessment of Functioning (GAF), de Life Assessment Scale for Mental Illness (LASMI) en de Japanese Adult Reading Test (JART). De analyses werden uitgevoerd met logistische en multiple lineaire regressie analyses. De BACS-scores namen ten opzichte van de baseline scores significant toe na de CRT. Die verbetering in de BACS-scores droegen significant bij aan een toename van het aantal dagen dat in regulier betaalde banen werd gewerkt én aan de totale verdiensten. Alle andere variabelen (demografische en klinische) droegen niet significant bij aan werk-gerelateerde uitkomsten.
Ikebuchi E, Sato S, Yamaguchi S, Shimodaira M, Taneda A, Hatsuse N, Watanabe Y, Sakata M, Satake N, Nishio M, Ito JI. (2017). Does improvement of cognitive functioning by cognitive remediation therapy effect work outcomes in severe mental illness? A secondary analysis of a randomized controlled trial. Psychiatry Clin Neurosci. 2017 May;71(5):301-308.
Trefwoord: Werk & ernstige psychische aandoeningen